İbretlik Bir Kıssa (Emanet Bilinci)

İbretlik Bir Kıssa (Emanet Bilinci)

Mübarek isminde genç ve fakir birisi birinin bahçesinde çalışmaya başlamış. İki ay kadar bir zaman geçtikten sonra bir gün bahçe sahibi bakıp sormak için yanına gelmiş. Mübarek’le bir müddet konuştuktan sonra ondan tatlı bir nar getirmesini istemiş. O da gidip bir ağaçtan koparıp getirmiş. Bahçe sahibi nar’ın ekşi olduğunu tadınca: “ben senden tatlı istedim sen ise bana ekşi getirdin!” demiş. Ve yine gidip bu sefer başka bir ağaçtan koparıp getirmiş. Ancak tatmış ki yine ekşi! Bunun üzerine kızarak: “iki ay geçti, sen hala tatlıyı ekşiden ayırt edemiyor musun?” diyerek onu azarlamış. Mübarek demiş ki: “Ben iki aydan beri bahçeden hiçbir şey yemedim ki!” O da: “Nasıl yemedin yani! İki aydan beri çalışıyorsun hiç nar yemedin mi?” demiş. Mübarek de şöyle söylemiş: “Seninle sadece bu bahçeye bakmak üzere anlaştık, bundan ayrı olarak yemem için bana izin vermedin.” Bahçe sahibi bu durum karşısında şaşırmış. Mübarek’in emanete karşı olan bu titizliğini görünce yanındaki kıymeti artmış. Bahçe sahibinin bir kızı varmış ve isteyeni çokmuş. Mübarek’e sormuş: “Sence bu kızı kimle evlendireyim.” O da şöyle cevap vermiş: “Cahiliyye ehli soydan, Yahudiler maldan, Hristiyanlar güzellikten, bu ümmet ise dinden ötürü evlendirirlerdi.” Bu akıllıca ve hikmetli cevap karşısında Mübarek gözünde daha da büyümüş. Ve bahçe sahibi eve gidip hanımına: “Bu kıza Mübarek’ten başkasını uygun görmüyorum” demiş. Ve kızını Mübarek’le evlendirmiş, onlara büyük bir miktar da para vermiş. İşte bu evlilikten ABDULLAH İBNU’L-MÜBAREK dünyaya gelmiş. Allah Ona ve babasına rahmet etsin.

“(O müminler ki) emanetlerini ve sözlerini gözetirler/muhafaza ederler/dikkate alırlar.” (Mu’minûn 8, Meâric 32)

15 Ekim, 2016 Hazırlayan: Ömer Faruk

Etiketler: emanet